Praznik posvećen vaskrsenju Lazara iz Vitinije simbolizuje pobedu nad smrću i uvod je u najvažnije dane hrišćanskog kalendara

Srpska pravoslavna crkva i njeni vernici obeležavaju danas Lazarevu subotu, praznik koji se u narodu naziva i Vrbica. Prema biblijskom predanju, ovaj dan posvećen je sećanju na događaj u kojem je Isus Hristos vaskrsao četvorodnevnog Lazara iz Vitinije, što se smatra jednim od najvećih čuda i direktnim dokazom božanske snage pred nastupajuće stradanje i vaskrsenje samog Hrista.

Događaj vaskrsenja Lazara izazvao je, prema jevanđeljskim zapisima, veliko divljenje naroda, ali je istovremeno pojačao neprijateljstvo fariseja i prvosveštenika, što je ubrzalo odluku o Hristovom pogubljenju. Lazareva subota se praznuje uoči praznika Cveti, dana kada je Hristos svečano ušao u Jerusalim, gde su ga vernici pozdravljali palminim grančicama, čiju simboliku u našim krajevima menjaju mlade grančice vrbe.

U hramovima širom zemlje danas se u popodnevnim časovima služi večernje bogosluženje uz osvećenje vrbovih grančica. Ovaj praznik se tradicionalno smatra praznikom dece, koja u svečanim litijama oko hramova nose zvončiće oko vrata, što simbolizuje radost i čistotu vere. Vernici osvećenu vrbicu nose svojim kućama i čuvaju je pored ikona kao simbol mira i zaštite.

Lazareva subota pada u poslednju sedmicu Velikog posta, a zbog značaja vaskrsenja Lazara kao „vaskrsenja svih“, ovaj dan se u crkvenom tipiku smatra radosnim praznikom. Običaji nalažu da se na ovaj dan bere prvo prolećno cveće, a verovanje u pobedu života nad smrću prožima sve aspekte današnjeg obeležavanja, pripremajući pravoslavni svet za ulazak u Strasnu sedmicu.