Đurđic se praznuje 16. novembra kao uspomena na prenos moštiju Svetog Georgija. Praznik je duboko ukorenjen u hrišćanskoj tradiciji i jedan je od najzastupljenijih porodičnih praznika u Srbiji.
Srpska pravoslavna crkva danas obeležava Đurđic, dan posvećen Svetom Georgiju, jednom od najštovanijih svetitelja u pravoslavlju.
Đurđic se svake godine slavi 16. novembra i predstavlja uspomenu na prenos moštiju Svetog Georgija u njegov rodni grad Lidu. Za razliku od Đurđevdana, koji je pokretan praznik vezan za proleće, Đurđic je nepokretan i uvek pada istog datuma.
Sveti Georgije je u hrišćanskoj tradiciji zapamćen kao vojnik koji je stradao zbog otvorenog ispovedanja vere. Zbog svoje hrabrosti, istrajnosti i simbolike borbe protiv nepravde, smatra se jednim od najvoljenijih svetitelja u pravoslavnom svetu. Njegov kult je snažno razvijen i u srpskoj narodnoj tradiciji, gde se poštuje kao zaštitnik vojnika, putnika i brojnih domaćinstava koja ga slave kao krsnu slavu.
Običaji vezani za Đurđic uključuju rezanje slavskog kolača, paljenje sveće i porodična okupljanja. U pravoslavnim hramovima služe se liturgije posvećene svetitelju. Iako se naziva “mala slava” u poređenju sa Đurđevdanom, verski značaj praznika je jednak i jednako se poštuje u crkvenoj tradiciji.
Ikonografski prikazi Svetog Georgija, naročito scene borbe sa aždajom, spadaju među najprepoznatljivije motive pravoslavne umetnosti. Ovaj svetitelj zauzima posebno mesto u istoriji i kulturi, jer se njegovo poštovanje širilo i van hrišćanskog Istoka.
Đurđic ostaje jedan od značajnih praznika u pravoslavnom kalendaru i dan kada se vernici podsećaju na postojanost, veru i hrabrost Svetog Georgija. Praznik se obeležava u porodičnom i duhovnom duhu, uz čuvanje običaja koji su deo višestare tradicije Srpske pravoslavne crkve.
Izvor: Srpska pravoslavna crkva, crkveni kalendar
