Srpska pravoslavna crkva i vernici obeležavaju dan Svetog apostola i jevanđeliste Luke, kao i Svetog Petra Cetinjskog, praznik koji označava početak zimskog perioda i podseća na važnost praštanja i sloge.
Srpska pravoslavna crkva i njeni vernici danas proslavljaju Svetog apostola i jevanđelistu Luku, u narodu poznatog kao Lučindan. Reč je o jednoj od najzastupljenijih krsnih slava u srpskom narodu, dok se istog dana praznuje i Sveti Petar Cetinjski, veliki duhovnik, državnik i mirotvorac.
Sveti Luka je rođen u Antiohiji i bio je izuzetno obrazovan čovek svog doba. Izučio je medicinu, bavio se slikarstvom i teologijom, a bio je i odani saputnik apostola Pavla. Autor je trećeg Jevanđelja Novog zaveta i knjige Dela apostolska. Prema crkvenom predanju, upravo je Sveti Luka prvi naslikao lik Presvete Bogorodice sa Hristom u naručju, kao i ikone apostola Petra i Pavla, zbog čega se u hrišćanstvu poštuje kao osnivač i začetnik ikonopisa. Njegove mošti počivaju u italijanskom gradu Padovi.
Zbog svojih darova, Sveti Luka se smatra zaštitnikom lekara, farmaceuta, umetnika, slikara, ali i obrazovnih i bolničkih ustanova. Njegovo jevanđelje u prvi plan stavlja Božiju milost, lečenje bolesnih i brigu o onima kojima je pomoć najpotrebnija.
U srpskom narodu Lučindan predstavlja jasan prelazni period između jeseni i predstojeće zime. Odatle potiču i poznate narodne izreke poput „Sveti Luka, sneg do kuka” i „Sveti Luka, eto vuka”, jer se smatralo da od ovog datuma nastupaju pravi zimski dani i hladnoće. Nekada su stočari na ovaj praznik posmatrali ponašanje stada, predviđajući kakva će zima biti, dok su zemljoradnici do Lučindana privodili kraju sve obimnije poslove na njivama.
Jedno od najlepših narodnih verovanja vezanih za današnji dan jeste očuvanje mira u kući i zajednici. Smatra se da na Lučindan treba izbegavati preke reči, svađe i rasprave, a običaj nalaže da se pruži ruka pomirenja onima koji su u zavadi. To se prirodno nadovezuje i na spomen Svetog Petra Cetinjskog, koji je ceo život posvetio mirenju zavađene braće i uspostavljanju sloge.
Kao i kod ostalih pravoslavnih praznika, slavska trpeza na Lučindan zavisi od dana u sedmici na koji praznik pada, dok slavski kolač, koljivo, crno vino i sveća čine neizostavno duhovno obeležje svakog pravoslavnog doma koji danas slavi.
