Tri nerazdvojna prijatelja iz jagodinske kafane „Jovačka zadruga“ kupila su 1937. godine loz na ime svog magarca i izvukla glavnu premiju od tadašnjih basnoslovnih 50.000 dinara
U istoriji srpskog novinarstva i kafanskog života malo je priča koje su toliko autentične i neverovatne kao ona o magarcu Conji iz Jagodine. Sve je počelo 16. aprila 1937. godine, kada su trojica prijatelja i redovnih gostiju kafane „Jovačka zadruga“ kafedžije Milovan Jovanović i Đurđe Đurđević, uz putujućeg glumca Tasu Marića odlučili da uplate četvrtinu loza Državne klasne lutrije. Kako nisu mogli da se dogovore na čije ime da glasi srećka, u trenutku vesele kafanske atmosfere odlučili su da je naslove na svog zajedničkog magarca koji se zvao Conja.
Sreća je htela da upravo taj loz izvuče premiju od 50.000 dinara, što je u to vreme predstavljalo pravo bogatstvo za koje se moglo kupiti imanje ili nekoliko luksuznih automobila. Vest o nesvakidašnjem dobitniku munjevito je obišla ne samo Jagodinu, već i celu tadašnju državu, a fotografija srećnih dobitnika sa svojim ljubimcem postala je simbol jednog prohujalog vremena i specifičnog srpskog duha koji uvek nađe razlog za šalu.
Odmah po saznanju da su postali dobitnici, vlasnici su Conju počastili šećerom i jabukama, a slavlje u jagodinskim kafanama trajalo je danima uz najbolju muziku. U čast neverovatnog dobitka, magarac je dobio i novo, gospodskije ime Čakar. Ova priča ostaje zabeležena kao podsećanje na vreme kada se radost delila sa celom čaršijom i kada je jedna šala prerasla u legendu koja se i danas, skoro vek kasnije, sa osmehom prepričava.
